15- من صارع الحقّ صرعه (با آل علي هر كه در افتاد بر افتاد)

 16- المعيدي تسمع به خير من أن تراه (آواز دهل شنيدن از دور خوش است)

 17- المحنه إذا شاعت سهلت (مرگ به انبوه، جشن باشد)

 18- لكلّ فرعون موسي (دست بالاي دست بسيار است)

 19- لكلّ مقام مقال (هر سخني جايي و هر نكته مكاني دارد)

 20- ماحكّ جلدك مثل ظفرك (كسي نخارد پشت من جز ناخن انگشت من)

 21- ماهكذا تورد يا سعد الإبل (راهش اين نيست) (اين ره كه تو مي‌روي به تركستان است)

 22- الكلام يجرّ الكلام (حرف حرف مي‌آورد)

 23- كلم اللسان أنكي من كلم السنان (زخم زبان از زخم شمشير بدتر است)

 24- كالمستجير من الرّمضاء بالنّار (از چاله به چاه افتادن) (از بيم مار در دهان اژدها رفتن)

 25- كلّ رأس به صداع (هر سري دردي دارد)

 26- كلّ شاه تناط برجليها (هر كس را در قبر خود مي‌گذارند)

 27- لا تؤخر عمل اليوم إلي غدٍ (كار امروز را به فردا ميفكن)

 ۲8- لا يؤخذ المرء بذنب أخيه (گناه ديگري را بر تو نخواهند نوشت)

 29- لكلّ جديد لذّه (نو كه آمد به بازار كهنه شود دل آزار)

 30- لكلّ صارم نبوه (انسان جايزالخطا است)

 31- لا يلدغ المرء من جحر مرّتين (آدم يك بار پايش در چاله مي‌رود)

 32- علي نفسها جنت براقش (خودم كردم كه لعنت بر خودم باد)

 33- عند الشدائد تعرف الإخوان (دوست آن باشد كه گيرد دست دوست در پريشان حالي و درماندگي)

 34- غاب القطّ إلعب يا فار (حال ميدان برايت خالي شده هر چه مي‌خواهي بكن)

 35- فعل المرء يدلّ علي أصله (از كوزه همان برود تراود كه در اوست)

 36- فوق كلّ ذي علم عليم (دست بالاي دست بسيار است)

 37- كالشمس في رابعه النهار (مثل روز روشن)

 38- كلام الليل يمحوه النهار (كنايه بر كسي كه به قول خود عمل نمي‌كند)

 39- قاب قوسين أو أدني (كنايه از بسيار نزديك بودن)

 40- الصبر مفتاح الفرج (گر صبر كني زغوره حلوا سازي)